Barakah, vertaald als zegening, betekent over het algemeen vermeerdering, groei en ook geluk. Taalkundigen en exegeten hebben verschillende betekenissen en omschrijvingen genoemd, zoals:
Barakah betekent het gevestigd zijn van goddelijke goedheid in iets. De oorsprong en werking ervan kunnen door mensen niet worden waargenomen, noch kan deze van buitenaf worden gekwantificeerd of door iets worden beperkt.¹
Iets waarin barakah aanwezig is, wordt mubārak genoemd en bevat een onverklaarbare vermeerdering en een voordeel van Allah. Barakah is niet de specifieke gunst (niʿmah) zelf, maar een vermeerdering in die gegeven gunst.² Barakah omvat zowel materiële als geestelijke/religieuze zegeningen.³
Meer barakah in iemands vermogen betekent niet dat het bedrag zelf groter wordt, maar dat het meer voordeel oplevert, verder reikt en langer meegaat. Barakah in iemands vermogen kan toenemen of afnemen, afhankelijk van zijn goede of slechte daden.
Een voorbeeld hiervan is liefdadigheid: wanneer iemand geeft, kan er barakah in het overgebleven vermogen komen, waardoor het meer oplevert zonder dat het bedrag zelf toeneemt.
Hoe kunnen we barakah in ons leven verkrijgen?
Er zijn veel manieren om barakah in ons vermogen en in ons leven te verkrijgen. Deze middelen zijn slechts oorzaken die we door onze inspanningen benutten; Allah is Degene die het vermogen schenkt en de zegeningen verleent. Onder andere:
- Heb een oprechte intentie omwille van Allah.
- Verdien je inkomen op halal wijze.
- Werk met uitmuntendheid, eerlijkheid en loyaliteit.
- Vermijd rente.
- Wees dankbaar.
- Geef sadaqah.
- Vertrouw volledig op Allah.
- Bid en lees de Qur’an.
- Wees gehoorzaam en respectvol tegenover je ouders.
- Onderhoud familiebanden en wees goed voor je kennissen.
Wil je je geloof verder verdiepen?
Begin dan bij de basis: de ʿaqiedah. Bekijk hier onze boeken over basis-ʿaqeedah en verdiep je verder in de fundamenten van het islamitische geloof.
Bronnen:
¹ Al-Rāghib al-Iṣfahānī, Mufradāt Alfāẓ al-Qurʾān, vol. 1, p. 191, onder het lemma “Barak” (ب ر ك).
² ʿAbd al-Karīm ibn Hawāzin al-Qushayrī, Laṭāʾif al-Ishārāt (Tafsīr al-Qushayrī), bij Soerah al-Aʿrāf 7:96.
³ Ibn Taymiyyah, Majmūʿ al-Fatāwā, vol. 27, p. 44.
